Μετά τη Δευτέρα σήμερα ξαναβγήκα από το σπίτι μας… Η πόλη είναι άδεια χωρίς εσένα, χωρίς την παρουσία σου… Δε χρειάζεται να είσαι εδώ για να νιώθω την παρουσία σου… Τώρα όμως δε σε νιώθω… Έτσι προτιμώ να μένω σπίτι μας όπου τα πάντα είναι εσύ, μου θυμίζουν εσένα… Δεν είναι μόνο τα σεντόνια που έχουν τη μυρωδιά σου, το μαξιλάρι σου, η μπλούζα που φορούσες, τα ριχτάρια και τα μαξιλάρια, οι κουρτίνες και τα λουλούδια στη βεράντα μαζί με χίλια δυο άλλα πράγματα… Είναι τα πάντα… Μπήκες στο σπίτι και το έκανες δικό σου…
Ξέρεις καλά ότι έχω χωρίσει κι άλλες φορές στο παρελθόν… Πόνεσα, έκλαψα, αποσύρθηκα, χάθηκα… Αλλά έτσι δεν έχω νιώσει ποτέ… Άδειος… Απελπισμένος… Αβοήθητος… Μαλάκας… Βάλε όσους χαρακτηρισμούς θέλεις κι επιθυμείς… Ξέρω πολύ καλά τι νοιώθω όμως… Ξέρω πολύ καλά τι χάνω… Ξέρω πολύ καλά πόσο λάθος ήμουν… Ξέρω πολύ καλά πόσα είμαι πρόθυμος να κάνω για να είμαστε μαζί… Αρκεί να σ’ έχω στην αγκαλιά μου και να βλέπω τα ματάκια σου να γελάνε…
Μόλις κλείσαμε το τηλέφωνο… Όταν μου είπες να σου στείλω για να πάρεις τηλέφωνο το θεώρησα καλό σημάδι… Μετά από αυτά που άκουσα… Συγνώμη ματάκια μου που σ’ έκανα να νιώσεις έτσι!!! Πίστεψέ με (αν και δεν θα το κάνεις), σε καμία περίπτωση δεν το ήθελα… Σ’ αγάπησα και σ’ αγαπάω μωρό μου… Στο είπα κάποια στιγμή, έκανα άπειρα χιλιόμετρα για να σε βλέπω, το έκανα γιατί το ήθελα, γιατί σ’ αγαπούσα… Μου έλεγες να ξεκουραστώ αλλά ήθελα να το κάνω στην αγκαλιά σου… Κάθε φορά που σ’ έβλεπα να στεναχωριέσαι γιατί έφευγες, τρελαινόμουν κι ας μη το έδειχνα… Δεν ήθελα να σε φορτώσω κι εγώ… Ήταν κάτι πρωτόγνωρο για σένα… Και το ότι γνωριστήκατε με το κάθαρμα είναι ακόμη μία απόδειξη για το ότι σ’ αγαπάω… Μπορεί να έλεγα ψέματα, απ’ ότι πιστεύεις στ’ άλλα, αλλά όχι με το παιδί μου… Ποτέ… Και το ξέρεις… Το μόνο που είμαι σε θέση να ζητήσω είναι μια ευκαιρία να τα πούμε από κοντά… Το ιδανικό θα ήταν στη βεράντα μας αλλά δε νομίζω να το θέλεις… Όπου μου ζητήσεις θα έρθω… Να με δεις να στα λέω και μετά ας γίνει ότι θελήσεις…
Δεν έχει νόημα να πω κι άλλα… Πρέπει να τα πούμε κι από κοντά… Θυμήσου γατούλα μου… Επειδή ακριβώς δε θέλω να σε χάσω, ο μόνος δρόμος να το κάνω είναι η αλήθεια… Και μόνο αυτή σου λέω…
Άπειρα πολύ πολύ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου