Δεν μπορώ να πιστέψω…

 

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι:

• η τελευταία βραδιά μαζί ήταν στο γάμο του Νίκου…
• δώσαμε το τελευταίο μας φιλί εκείνο το βράδυ πριν κοιμηθούμε…
• κάναμε έρωτα τελευταία φορά εκείνο το Σάββατο το πρωί…
• δεν θα σε δω ν’ ανοίγεις φύλλο για πίτα σπίτι μας…
• δεν θα ξαναδώ να πλένεις τη βεράντα μας…
• δεν θα μου ξαναφτιάξεις καφέ…
• δεν θα ξαναπάμε για μπύρα στη μπυραρία μας…
• δεν θα ξαναπάμε στο Μικρολίμανο για φαγητό…
• δεν θα ανταλλάξουμε ξανά μηνύματα την ώρα που θα έρχεσαι σπίτι μας…
• δεν θα ξανακούσω τη φωνούλα σου να με ξυπνάει το πρωί…
• δεν θα μου ξαναπείς καληνύχτα στο κρεβάτι μας…
• δεν θα δούμε τους U2 μαζί…
• ούτε τον Ρέμο…
• δεν θα μου φτιάξεις σαρμαδάκια… Ούτε στιφάδο (τώρα μου ήρθε αυτό ματάκια μου)…
• δεν θα ξαναδούμε το νηsos μαζί…
• δεν θα ξαναπάμε κινηματογράφο μαζί…
• δεν θα με δεις να παίζω μπιλιάρδο με τον “Τέλειος και Σέξι” μαζί…
• δεν θα ψωνίσουμε ξανά ψάρια μαζί στην παραλία…
• δεν θα πάμε να δούμε τον Θρύλο μαζί στο Γ. Καραϊσκάκης…
• δεν θα σε ξαναπώ “γυναίκα μου”, δεν θα με ξαναπείς “άντρα σου”…

Είναι άπειρα αυτά που θέλω να γράψω… Αλλά δεν ξέρω αν είναι όλα σημαντικά… Όμως είπαμε, και τ’ ασήμαντα έχουν την αξία τους… Δε θέλω να σε χάσω μωρό μου… Θέλω να τα ξανακάνουμε όλα αυτά… Να τα κάνουμε για πολλά χρόνια… Να σε λέω κοριτσάκι μου όπως μας αρέσει… Και πολλά άλλα…

Άπειρα πολύ πολύ…