Μια ύστατη ευκαιρία

Μια ύστατη ευκαιρία ζητάω ματάκια μου για πολλούς λόγους…

• Για να κάνουμε πραγματικότητα όλα όσα ονειρευτήκαμε και σχεδιάσαμε…
• Για να δούμε μαζί το παιδί μας να μεγαλώνει, να γίνεται αντράκι και μετά άντρας…
• Για να ζήσουμε μαζί τις αγωνίες της εφηβείας, να σ’ έχω στο πλευρό μου να με συμβουλεύεις…
• Για να ξαναπάμε οι τρεις μας διακοπές… Να μας νομίζουν και πάλι οικογένεια, κάτι που άλλωστε το νιώθουμε ότι είμαστε.. Ίσως αυτή τη φορά πιάσεις και ψάρια…
• Για φτιάξουμε στο σπιτάκι μας όπως μας αρέσει, να πρασινίσουμε κι άλλο τη βεράντα μας…
• Για να ξαναπάμε άπειρες φορές για τσίπουρα και μετά να κάνουμε τις περίφημες συζητήσεις μας…
• Για να κάθεσαι να με κοιτάς όταν δουλεύω προσπαθώντας να καταλάβεις τι κάνω, να με στηρίζεις και να μου δίνεις έμπνευση…
• Για να πάμε του χρόνου μαζί στα Χανιά και στην Παλιόχωρα… Πιασμένοι χέρι – χέρι να με ξεναγήσεις στα στενά των Χανίων και να με μυήσεις σε γεύσεις και μυρουδιές…
• Για να νιώσουμε το χάδι και το άγγιγμα ο ένας του άλλου, να μυρίσουμε το άρωμά του, ν’ ακούσουμε τη φωνή του…
• Για να ξαναπάμε μαζί σε γάμους και βαφτίσια… Για να μας ξαναπούν «και στα δικά σας»…
• Για να με ξαναπείς «άντρα μου» κι εγώ «γυναίκα μου»…
• Για να σε δω στο πλευρό μου νυφούλα… Για να γλεντήσουμε κι εμείς μαζί με τους ανθρώπους που αγαπάμε…
• Για να γεμίζω με νερό τα μπουκάλια που αφήνεις μισογεμάτα, για να κλείνω τα συρτάρια που δεν κλείνεις καλά, για να σε βλέπω να πλένεις τη βεράντα, για να μαγειρεύουμε, για να σε βλέπω να καθαρίζεις το σπίτι και ν’ αγχώνομαι μη μου κουραστείς…
• Για να σου ξανακάνω παράπονα «εμένα πουθενά δε με πας» κι εσύ να μου λες «παντού θα σε πάω μωρό μου»…
• Για να ‘ναι η φωνούλα σου η πρώτη που ακούω το πρωί και η τελευταία το βράδυ…
• Για να ξυπνάμε κάθε πρωί μαζί σ’ ένα χρόνο περίπου από τώρα…
• Για να κάνουμε έρωτα όπως μας αρέσει να κάνουμε… Για να ερεθίζουμε ο ένας τον άλλο με μηνύματα και με mail…
• Για να πάμε μαζί στη Μονεμβάσια και το Γαλαξίδι, το Montpellier και το Monaco…
• Για να οδηγάω και να αγχώνεσαι γιατί τρέχω, για να σε βλέπω ν’ ανεβαίνεις στη BMW και να χαιρετάς τα πλήθη…
• Για να δούμε και τον επόμενο τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλου μαζί… Ίσως το κάθαρμα να μην είναι μαζί μας, 16 θα είναι τότε, αλλά ποτέ δεν ξέρεις…
• Για ν’ ανακαλύψουμε τα δικά νησιά… Την Αλόννησο, την Κάσο, τη Σίφνο και ποιος ξέρει ποια άλλα…
• Για να μπορέσουμε να ζήσουμε κι άλλες στιγμές πάθους σαν αυτές στη Αλόννησο…
• Για να σου κάνουμε με το κάθαρμα κι άλλες φορές εκπλήξεις στα γενέθλιά σου…
• Γιατί σ’ αγαπάω και το ξέρεις… Γιατί μ’ αγαπάς και το ξέρω…

Είναι πολλά αυτά που θα ήθελα να πω και μου διαφεύγουν αυτή τη στιγμή… Από σπουδαία έως μικροπράγματα… Αλλά και τα μικροπράγματα μετράνε…

Ξέρω ότι μια συγνώμη, όσο ειλικρινείς και μέσα από την ψυχή μου κι αν είναι, δεν φτάνει, δεν θα εξαφανίσει δια μαγείας τα πάντα… Θυμάμαι τη Βάγια να λέει: «Όταν αγαπάς, συγχωρείς!»… Θα μου πεις για πόσο, πόσες φορές;;; Θα σου απαντήσω για μία τελευταία… Την ύστατη ευκαιρία… Δεν θα ‘ναι εύκολα, το αντίθετο… Θα πρέπει να μιλήσουμε, να συζητήσουμε για ώρες, μέρες… Να με ρωτήσεις ότι θέλεις και να σου απαντήσω με απόλυτη ειλικρίνεια… Αλλά κι εσύ να μου πεις τα πάντα που σ’ ενοχλούν και σ’ έχουν στοιχειώσει, καθετί που κάνω και σ’ ενοχλεί… Αν αυτή τη φορά συνεχίσουμε, μιλήσουμε, ανοιχτούμε 100%, τότε οι βάσεις που θα βάλουμε θα είναι πολύ πιο γερές και στέρεες…