Όσο περνάνε οι μέρες και πλησιάζει η μέρα που θα βρεθούμε, τόσο αυξάνεται και η αγωνία μου… Ξέρω, στο έχω ξαναπεί άλλωστε, ότι ο μόνος τρόπος να σ’ έχω ξανά κοντά μου είναι αυτός της αλήθειας… Κι αυτή θα πω απαντώντας στις ερωτήσεις σου… Ελπίζω από κοντά να καταλάβεις ότι λέω αλήθεια και να συνεχίσουμε να είμαστε μαζί… Γιατί αυτό θέλω ματάκια μου… Να είμαστε μαζί…
Θυμάσαι στην αρχή της σχέσης μας;;; Είχαμε πάει για τσίπουρα με τα παιδιά από το γραφείο, πήρες τηλέφωνο… Σου είπα ότι όλοι είχαν προσέξει ότι είχα αρχίσει να γελάω, να πειράζω κόσμο… Σου είπα ότι εσύ είχες φέρει το χαμόγελο στα μάτια μου… Θυμάμαι πόσο είχες χαρεί… Τώρα ο μαλάκας έκανα τα δικά σου ματάκια να σκοτεινιάσουν… Περισσότερο με πονάει που σε στεναχώρησα, που σ’ έκανα να νιώσεις έτσι… Μου έστειλες χθες αυτό το μήνυμα: “Πόσο ευτυχισμένη ήμουν πριν 18 ημέρες… Αχ και να ήξερες”… Δεν έχω λόγια…
Την τελευταία φορά που μίλησα από κοντά με τη Σοφία μου είπε ότι όταν βρω την επόμενη που κρίνω ότι αξίζει, να την προσέχω σαν τα μάτια μου… Τη βρήκα στο πρόσωπό σου… Αξίζεις πάρα μα πάρα πολλά… Δε θέλω να σε χάσω… Θέλω να σε κάνω γυναίκα μου… Θέλω να σε κάνω να νιώσεις όπως πριν 18 μέρες και να μείνεις έτσι… Ευτυχισμένη…
Άπειρα πολύ πολύ…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου